ENOSHOMA- Met goud voor surfer Kiran Badloe en twee bronzen plakken voor titelverdedigster Marit Bouwmeester in de Laser Radial en voor Annemieke Bekkering en Annette Duetz in de 49erFX keert de Nederlandse zeil/surfploeg terug van de Olympische Spelen. De balans kan worden opgemaakt en dat doen we door de olympiers zelf aan het woord te laten.
Kiran Badloe was voor de Spelen de gedoodverfde opvolger van zijn voormalig trainingsmaatje, Dorian van Rijsselberghe en maakte zijn favorietenrol volledig waar. Voor aanvang van de afsluitende medalrace mocht hij zich al virtueel olympisch kampioen noemen. Starten en finishen was voldoende om het goud te kunnen ophalen.
“Omdat ik genoeg snelheid heb, was ik zeker van mezelf. Dat heeft mij heel veel vertrouwen gegeven. Ik kon met die snelheid fouten herstellen. Hoe we die overmacht gecreëerd hebben? In aanloop naar deze spelen heb ik jaren samen getraind met Dorian. Elke dag trainen op wereldniveau met z’n tweeën onder leiding van Aaron. We hebben samen de standaard echt heel hoog gezet en naar een nieuw niveau getild.”
Stabiel
Lilian de Geus eindigde haar tweede Olympische Spelen als vijfde. In Rio werd ze vierde. De Almeerse voer een stabiel toernooi, maar dat bleek niet voldoende voor een medaille. “Ik heb een heleboel kleine foutjes gemaakt. De voorbereiding is anders geweest dan gewild. En ik had moeite met de wind. Ik ben best teleurgesteld over dit toernooi. De weg hier naar toe, was geweldig,” aldus De Geus die de afgelopen jaren domineerde met drie wereldtitels. De komende tijd gaat ze nadenken over haar toekomst. Dat ze doorgaat met surfen, foilen, sluit ze niet uit.
Brons met goud randje
Marit Bouwmeester begon het olympisch zeiltoernooi slecht. Vocht ze knap terug naar de top van het klassement maar kende opnieuw tegenslag na een vermeende valse start waardoor ze tegen een ongewenste diskwalificatie opliep. Marit overwoog even de handdoek in de ring te gooien. Maar knokte in de resterende races voor wat zij waard is. Voor de medalrace was het goud plotseling weer binnen handbereik, maar dan moest zij haar Deense rivale minimaal 4 plaatsen achter zich houden. Na het raken van de startboei viel dit scenario in het water. ”“Het is heel moeilijk om tevreden te zijn met een bronzen medaille. Mijn benadering van sport is zo, dat er maar één medaille is die telt, dat is goud. Maar ik heb te veel fouten gemaakt, vooral met de zwarte vlag halverwege het evenement en de fout die ik maakte in de medalrace, om ontevreden zijn met het brons. Dus gezien de week denk ik dat het brons met een gouden randje is. Maar het is heel moeilijk. Ik moest de hele week vechten en vooral tegen mezelf. Ik ben zelf mijn grootste tegenstander.”
Koplopers
Annemieke Bekkering en Annette Duetz begonnen de medalrace in 49erFX als koploper, maar keerde terug in de haven met brons. Natuurlijk een teleurstelling, maar al met al toch een mooie prestatie van dit duo.
Nicholas Heiner leek in het zicht van de finish van de medalrace in de Finnklasse nog brons voor het grijpen, maar werd in deze afsluitende wedstrijd net geklopt en tweede en belandde naast het podium. Het was het laatste olympische optreden van deze eenmansboot.
“De vierde plaats. Dat is niks. Nummer twee en nummer vier die winnen net niks, die zijn het meest gebrand op een nieuwe kans. Je wilt nu nog een keer. Maar dat is het meest zure van alles, want dat kan nu niet meer in de Finn. Dat is enorm zonde. We hebben vandaag niet kunnen laten zien wat de boot wel kan met het vrijpompen. Een van de mooiste boten die er is, jammer dat die uit de Spelen gaat. De zeilers zijn stuk voor stuk geweldige kerels en tegelijkertijd beesten. Maar goed, ik ben nog niet klaar met het zeilen. Ik hoop dat we nog hele mooie projecten kunnen opzetten. De sport is te mooi om te stoppen.”
Bart Lambriex en Pim van Vugt eindigden in de 49er als zesde. “Over het algemeen hebben we een goed evenement gehad en daar kunnen we blij mee zijn. Uiteindelijk was er één dag waarop we het zicht op het podium verloren, maar de andere dagen waren goed en medaillewaardig. Het gat naar het podium is in ieder geval klein geworden en dat is zeker overbrugbaar de komende jaren.”
Dankbaar
Het olympisch avontuur van Afrodite Zegers en Lobke Berkhout is afgesloten met een tiende plaats in het eindklassement. Een medaille was de doelstelling.
“Als ik nu al terugkijk ben ik heel erg dankbaar dat Lobke met mij in de boot wilde stappen. Maar het gaat wel even duren om dit een plekje kunnen geven. Ik droomde al als 12-jarig meisje van een olympische medaille. Ik wilde het zo graag. Dat is ook mijn zwakte. Maar ik heb genoten van de reis met Lobke. Het was moeilijk met ups-and-downs. Ik kan natuurlijk verder gaan als ‘harde werker’ maar dat is niet de manier om boven jezelf uit te stijgen en de beste te worden. Je moet kunnen stralen, ik moet ontspannener worden en niet altijd nadenken en dus nu afstand nemen. Deze reis eindigt hier nu.”
Fotografie World Sailing / Sailing Energy
